ეს არის ემიგრანტის შვილის, 13 წლის გოგონას ამბავი, რომელიც დედის გარეშე, მარტო რჩება საკუთარ ტკივილთან, გაუგებრობასთან და დიდ სულიერ სიმარტოვესთან. ის ცხოვრობს ქვეყანაში, სადაც ყოველდღიური რეალობა სავსეა ეკონომიკური სიდუხჭირით, გულგრილი და სტერეოტიპებით სავსე საზოგადოებით და გარემოთი, სადაც ბავშვობის ადგილი აღარ დარჩა. გოგონა უმკლავდება არა მხოლოდ ემოციურ მარტოობას, არამედ ფიზიკურ ტკივილსაც, რომლის დაფარვას სწავლობს, როგორც ჩვევად ქცეულ მოთმენას. მოზარდის შინაგანი ბრძოლები ცვლიან მის სულიერ სამყაროს. ეს არ არის მხოლოდ ანოს ისტორია - ესაა ქართველი მშობლების, შვილების საარსებოდ, ემიგრაციის გამო, მარტო დარჩენილი, მოლოდინსა და მონატრებას შორის, ბავშვობაგამოტოვებით გაზრდილი ბავშვების ხმა.